Wysoko rozwinięte rolnictwo.
Mrówki pasterki są świetnym przykładem na wysoko rozwinięta gałąź gospodarki u mrówek, jaką jest rolnictwo. A w zasadzie hodowlana. Na ogrodzonych pastwiskach i w podziemnych oborach mrówki opiekują się swoimi zwierzętami hodowlanymi tak samo troskliwie jak larwami. Mrówki najczęściej hodują sobie mszyce, które dają się doić podobnie jak krowy, ale zamiast mleka dają uwielbianą przez mrówcze kolonie ciecz. Dorosła mszyca ma skrzydełka, dzięki którym łatwo jej przeskakiwać z rośliny na roślinę, by wysysać z nich soki. Mrówki hurtnice wpadły na pomysł podcinania mszycom skrzydeł, by te stały się niezdolne do ucieczki przed deszczem czy biedronkami. Tak okaleczone mszyce są pilnowane przez mrówki - strażniczki gotowe stoczyć w ich obronie śmiertelne walki, nawet z większymi od siebie owadami. Kiedy bydło ucieknie nocą z pastwiska, a pierwsze robotnice nie będą miały z czego doić słodkiego płynu zostanie podniesiony alarm i rozpocznie się pościg za uciekinierkami. Brygady robotnic znajdują mszyce i umieszczają je sobie na grzbietach by zanieść je do mrowiska. Podobnie postępują, gdy mają za mało bydła. Wyłapują wtedy dziką zwierzynę, którą porywają do podziemnych obór. W zamian za słodkie pożywienie mrówki gwarantują mszycom ochronę, ciepło, wikt i opierunek. O wiele skuteczniej działają inne mrówki - hodowcy. Kiedy napotkają zbiorowisko bydła, zamiast łapać dorosłe osobniki zbierają jaja mszyc, zanoszą je do mrowiska, gdzie robotnice opiekują się nimi tak jak larwami mrówek. Dzięki temu mszyce wyklute z jaj stają się wiernymi współpracownikami, których nie trzeba poganiać ani pilnować.
